Όταν γλυκοχαράζει... Μελπομένη Παναγοπούλου
Πέρασε καιρός, αλλά ήθελα να εκθέσω τις σκέψεις μου έχοντας στη διάθεσή μου κάποια στοιχεία που να τεκμηριώνουν και να επιβεβαιώνουν την αυθαίρετη παρουσία σου στη ζωή του τόπου...
Καιρό ήθελα να ασχοληθώ με εκείνο το περίεργο γραφειάκι, το εξωθεσμικό...
Κάτω από άλλες συνθήκες,...
Δεν πρέπει να σε τρομάζει τίποτα! Η πορεία προδιαγράφεται ιδιαιτέρως ευοίωνη και η ανάπτυξη είναι προ των πυλών... Αρκεί να πάψεις να είσαι συγκεντρωτικός και να στηριχθείς στις δυνάμεις του τόπου. Στις υγιείς... δυνάμεις του νησιού! Στις δυνάμεις “σου”!
Σε καλούν, δεν τις βλέπεις; Σου...
Κάτι... Εσύ δεν πήρες κάτι; Κάτι σου λέω ντε. Μην εκφράζεις παράπονα και μην είσαι τόσο επίμονος, εριστικός αλλά και αγνώμων. Όταν σου δίνουν κάτι... εσύ θα πρέπει να το παίρνεις χωρίς να μιλάς! Δεν έχει σημασία αν τελικά η Μιχαλού χρωστά σε εσένα και όχι εσύ της Μιχαλούς, αλλά τέλος πάντων,...
Πριν μήνες... Μπορεί και πριν ένα έτος περίπου. Δε θυμάμαι ακριβώς τη χρονική περίοδο, όμως αυτό που θυμάμαι με βεβαιότητα είναι ότι σε γνώρισα ψύχραιμο!
Δεν ξέρω αν επέλεγες συχνά να βρίσκεσαι στην ιστορική πλατεία Μιαούλη στο πλαίσιο όμορφων οικογενειακών στιγμών, αλλά εκεί σε θυμάμαι...
Καλέ μου άνθρωπε, οι αθώες εποχές τελείωσαν κι εσύ, ένας εκ των ελαχίστων που είχαν απομείνει για να τη θυμίζουν, τελικά ήρθες να επιβεβαιώσεις με τον πιο περίτρανο τρόπο, πως αυτή η θλιβερή διαπίστωση αποτελεί πέρα για πέρα τη σημερινή πραγματικότητα.
Συνειδητά πλέον, φαίνεται να...
Ότι αρχικά θέλω να συστηθώ σε εσάς! Ουσιαστικά, δε με γνωρίζετε, αλλά η σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε αναπτύξει με την παρέλευση πολλών μηνών καθημερινής γραπτής συναναστροφής με κάνει να θέλω να μοιραστώ μαζί σας, το πιο μεγάλο όνειρό μου! Για εσάς βέβαια, μπορεί να είναι εφιάλτης, αλλά τί...
Αγανάκτηση; Τεράστια! Θυμός κι οργή; Σε μεγάλο βαθμό! Αναπάντητα αιτήματα πολλών μηνών; Αναμφισβήτητα, ευρέως γνωστά! Αξιέπαινο κι αξιοσέβαστο έργο; Δεν χωρά αμφιβολία!
Το δίκαιο όταν σε σημαντικό βαθμό το έχεις με το μέρος σου, οφείλεις να το αναδείξεις κι όχι να το... χάσεις!
...
Ξύπνησα ανάποδα. Τα πόδια στο προσκέφαλο του κρεβατιού και το κεφάλι σχεδόν στον αέρα από την αντίθετη πλευρά που συνήθως βρίσκεται κάθε πρωί. Χρόνια είχε να μου συμβεί. Αν δε με απατά η μνήμη μου, κυβίστηση στον ύπνο μου είχα να κάνω από όταν ήμουν παιδί και στη ζωή μου πρωταγωνιστούσαν οι...
Σιωπή, αλληλοσυμπληρούμενα βλέμματα στα οποία καθρεπτίζεται ο ίδιος στόχος, νεύματα με το κεφάλι ώστε να δοθούν οι “εντολές” και συνεννοήσεις με επίκεντρο τις εμμονές συνθέτουν ένα πρωτόγνωρο επιτραπέζιο παιχνίδι “ηγετών” που κυκλοφορεί ως φαίνεται στον τόπο μας.
Όχι! Μην το αναζητήσετε...
Ομολόγησέ το! Θλίβομαι βαθύτατα, αλλά ομολόγησέ το! Παραδέξου πως ήσουν, είσαι και δεν αποκλείεται να εξακολουθήσεις να είσαι ένα από τα μεγαλύτερα θύματα σε ετούτο τον τόπο.
Σε χρησιμοποίησαν! Δεν ξέρω αν το αντιλήφθηκες! Σε χρησιμοποίησαν αρκετά πρόσωπα τα τελευταία χρόνια. Διαφωνείς;...
Αν είσαι μούτσος... διάβαινε! Αν είσαι ναύτης... έλα! Αν είσαι ένας θερμαστής, αντλιωρός ή λιπαντής έχει χώρο, ανέβα! Με αυτές τις ειδικότητες, πορεύεται ένα πλοίο, μα αν δεν έχει πλοίαρχο... βαπόρι για να φύγω!
Οι ανωτέρω προτάσεις μπορεί να μην χαρακτηρίζονται για την απόλυτη ρίμα τους...
Τη συναντάς παντού. Πλατς εδώ, πλουτς εκεί. Επιχειρείς να ξεφύγεις αλλά μάταια. Η επίθεση συνεχίζεται και τόνοι αυτής εκτοξεύονται προς πάσα κατεύθυνση. Λα λα λα λα λα λααααάσπη που τραγουδά κι ένας φίλος στην προσπάθειά του να γκρεμίσει την αρμονία ενός αγγλικού κομματιού και να με κάνει να μην...
Πάντοτε έκανε τη διαφορά! Μπορούσε να ξεχωρίσει από κάθε τί και χάριζε ουσία σε όποιον την είχε! Αναμφισβήτητα δε, καθιστούσε και θα εξακολουθήσει να καθιστά ιδιαίτερο πρόσωπο, εκείνον ή εκείνη που μπορεί και διατηρεί αυτό το “στοιχείο” αναλλοίωτο στον χρόνο, αλλά παράλληλα, το αυξάνει με...
Μία φορά κι έναν καιρό... λεγόταν μπαμπούλας, τσαντού της γειτονιάς, μάγισσα του λόφου, του χωριού ή της περιοχής, απογευματάς ή και μεσημεράς, ενώ συχνά οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας τον αποκαλούσαν απλά... “Αυτός που παίρνει τα παιδάκια το μεσημέρι όταν δεν τρώνε όλο το φαγητό τους”....
Κι εκεί που νόμιζα πως τα βάσανα του έτους τελείωσαν και βαδίζουμε ολοταχώς προς την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, απαλλαγμένοι από κάθε κακή ή και πιπεράτη σκέψη, νηστεύοντας ακόμη και τους συλλογισμούς που προέρχονται από την αγανάκτηση και το θυμό μας, τσοοουυπ και ξεκουρδίστηκε το...
Ζούμε σε έναν επίγειο παράδεισο! Εδώ, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και οι δείκτες του ρολογιού δεν προσδιορίζουν τίποτα περισσότερο παρά μόνο... το ζενίθ της προόδου. Όλα “αγγίζουν” την τελειότητα κι εσύ αγαπητέ αναγνώστη που κάνεις λόγο για αναρχία και εκφράζεις τα παράπονά σου, δείχνεις...
Πάλεψα με Θεούς και δαίμονες για να δαμάσω το θυμό μου! Ασχολήθηκα με οτιδήποτε άλλο, για να μην εκφράσω τις σκέψεις μου, κλείνοντας αρχικά τα μάτια και τα αυτιά μου σε φωνές επιδοκιμασίας που χειροκροτούσαν ό,τι πιο επι-δερμικό και φανταχτερό παρουσιαζόταν με χαμόγελο και κέφι, γιατί εμένα,...
Αρχικά να διευκρινίσω πως οποιοσδήποτε συνειρμός γεννάται και οδηγεί σε πρόσωπα γνωστά, δεν είναι καθόλου τυχαίος! Κρατήστε τον! Θα χρειαστεί για την κάλπη! Όποτε κι αν αυτή, στηθεί...
Θαρρώ πως η συνεχής – σχεδόν εμμονική θα έλεγε κάποιος κακόβουλος (και όχι εγώ!) παρατηρητής –...
Αν μη τι άλλο σε μία κρίσιμη από κάθε άποψη εποχή, σημασία έχει ό,τι λες, ό,τι υπόσχεσαι και ό,τι υποστηρίζεις να το κάνεις πράξη! Μόνον έτσι τα λόγια αποκτούν περιεχόμενο και μόνο με πράξεις, μπορεί κάποιος να προσδοκά ένα αποτέλεσμα.
Αν επιθυμεί ένας άνθρωπος λοιπόν, να αλλάξει μία...
Όχι αλλού! Εδώ μόνο μπορούμε να μιλάμε για υψηλή ραπτική. Οι μετρ του “κόψε και του ράψε” τόσο..., όσο..., βρίσκονται όλοι κοντά μας. Μένουν στις Κυκλάδες, τις υπηρετούν και καθημερινά κόπτονται πως μπορούν να ράψουν έναν πιο όμορφο και πιο εντυπωσιακό μανδύα γι αυτές, πέρα από το γαλάζιο της...